Η οστεοπόρωση είναι μια πολύ συχνή πάθηση που χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια δυσλειτουργία του σκελετού, η οποία οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Αυτή η διαταραχή οφείλεται τόσο σε ποιοτικές αλλαγές στα οστά, όσο και στην ελάττωση της οστικής πυκνότητας, δηλαδή της ποσότητας ασβεστίου και φωσφόρου στα οστά. Η οστεοπόρωση προσβάλλει μεγάλο μέρος των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση, όταν η δραματική μείωση της συγκέντρωσης των γυναικείων ορμονών, δηλαδή των οιστρογόνων, έχει ως συνέπεια την υπερβολική άυξηση της καταστροφής των οστών από το μεταβολισμό.

Βέβαια, η οστεοπόρωση δεν είναι πάντα αποτέλεσμα της εμμηνόπαυσης, ούτε παρατηρείται μόνο στις γυναίκες. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D, που είναι πολύ συχνή και στην πατρίδα μας, οι διαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου, οι ρευματοπάθειες, οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, το κάπνισμα, η κατάχρηση οινοπνεύματος, η χρήση φαρμάκων που επηρρεάζουν το μετβολισμό των οστών (κορτιζόνη, ηπαρίνη, αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, θειαζολιδινεδιόνες κλπ), αλλά και η ανεπάρκεια των ανδρικών ορμονών (ανδρογόνων) στους άνδρες, όλα σχετίζονται με την εμφάνιση οστεοπόρωσης και καταγμάτων.

Ευτυχώς, η οστεοπόρωση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πεδίο έρευνας παγκοσμίως και σήμερα μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η θεραπευτική αγωγή που λαμβάνουμε είναι απολύτως εξατομικευμένη, ορθή επιστημονικά και αποτελεσματική στο να ελαττώνει τα κατάγματα και να αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών. Παρόλα αυτά τα θετικά στοιχεία όμως, κανένα φάρμακο δεν είναι χωρίς παρενέργειες, και τα φάρμακα της οστεοπόρωσης δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν την εξαίρεση.osteoporosi

Στην κλινική της οστεοπόρωσης του University of Wisconsin School of Medicine and Public Health κάθε χρόνο περισσότεροι από 10.000 ασθενείς με οστεοπόρωση λαμβάνουν εξειδικευμένη φροντίδα. Κατά συνέπεια, παθήσεις σπάνιες ή περιπτώσεις δύσκολες στην θεραπεία αποτελούν καθημερινό έργο για όσους εργαστήκαμε εκεί. Επίσης, σπάνιες επιπλοκές από φάρμακα παρατηρούνται καθημερινά, λόγω του τεράστιου αριθμού ασθενών, που τα λαμβάνουν. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του σε αυτό το εξειδικευμένο κέντρο έρευνας, ο ιατρός Ρόδη Δ. Παπαρώδης μελέτησε τα αποτελέσματα του νεώτερου φαρμάκου denosumab, στη θεραπεία ασθενών με οστεοπόρωση. Το φάρμακο αυτό καταστέλλει την οστική καταστροφή (οστική απορρόφηση) και σε μικρότερο βαθμό τη συνθετική λειτουργία (οστική σύνθεση) και προκαλεί σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας και ελάττωση του κινδύνου καταγμάτων κατά περίπου 50%. Επειδή ο μηχανισμός δράσης αυτού του φαρμάκου προσομοιάζει με άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούμε για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, υποπτεύθηκαμε ότι και οι παρενέργειές του θα μοιάζουν με αυτές των άλλων φαρμάκων.

Μία τέτοια πολύ σπάνια επιπλοκή της θεραπείας είναι η εμφάνιση μη τραυματικών, άτυπων καταγμάτων του μηριαίου οστού (atypical subtrochanteric fractures) σε ασθενέις που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία. Αυτό παρατηρήθηκε αρχικά με τα διφωσφονικά ανάλογα και οφείλεται στην υπερβολική καταστολή του μεταβολισμού των οστών. Ως συνέπεια το οστό δε μπορεί να ανταπεξέλθει στο καθημερινό στρες της βάδισης και χάνει την ικανότητά του να στηρίξει επαρκώς τον ασθενή. Μόλις το καθημερινό στρες προκαλέσει μικρο-ρωγμές, αυτες συνενώνονται και οδηγούν σε επώδυνα κατάγματα του μηριαίου οστού, που μπορούν να είναι αμφοτερόπλευρα, και χρήζουν χειρουργικής θεραπείας. Το φάρμακο denosumab είχε χρησιμοποιηθεί κλινικά για αρκετά χρόνια, αλλά μέχρι το 2012 αυτή η επιπλοκή δεν είχε παρατηρηθεί. Στην κλινική του University of Wisconsin πρωτο-παρατηρήσαμε αυτό το φαινόμενο, το οποίο και δημοσιεύσαμε στο 94ο Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρίας Ενδοκρινολογίας στο Houston, ΤΧ. H παρουσίασή μας έτυχε πολύ μεγάλου ενδιαφέροντος από το κοινό των 17.000 περίπου συνέδρων, και τα αποτελέσματά μας επιβεβαιώθηκαν από την μελέτη FREEDOM (Denosumab for Prevention of Fractures in Postmenopausal Women with Osteoporosis) που δημοσιεύθηκε αργότερα.

Στη συνέχεια αναλύσαμε τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών που παθαίνουν υποτροχαντήρια κατάγματα με το φάρμακο αυτό, και διαπιστώσαμε ότι η αυξημένη ηλικία, η πασουσία νεφρικής νόσου, αλλά και η παρουσία αδυναμικής μεταβολικής νόσου των οστών συναποτελούν τους κυριώτερους παράγοντες κινδύνου. Τα ευρήματά μας αυτά δημοσιεύθηκαν στο επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρίας Κλινικής Ενδοκρινολογίας, και έχουν αποτελέσει σημείο αναφοράς στο αντικείμενο, μιας και περισσότερες από 25 διεθνείς δημοσιεύσεις έχουν αναφερθεί σε αυτά ως σήμερα (Μάιος 2014). Η έρευνά μας, όμως δε σταματάει, αφού σε συνεργασία με την κλινική της Οστεοπόρωσης του University of WIsconsin συνεχίζουμε τη μελέτη αυτών των παρενερτειών, με σκοπό να βρούμε την καλύτερη μέθοδο αποτροπής τους.

Για περισσότερες πληροφορίες για την έρευνά μας στο αντικείμενο της Οστεοπόρωσης, για αντίγραφα των παραπάνω μελετών ή οποιαδήποτε άλλη πληροφορία, καλέστε το ιαστρείο μας στο (2610) 222.176, στείλτε μας email στο rodis@paparodis.gr η επισκεπτείτε το ιατρείο μας στην οδό Γεροκωστοπούλου 24, Πλατεία Γεωργίου Α’ Πάτρα.

Write a comment:

You must be logged in to post a comment.